środa, 11 kwietnia 2018

Jak szukać Królestwa Bożego i jego sprawiedliwości?

Pytanie: Co dokładnie znaczy werset biblijny: "Szukajcie najpierw królestwa Bożego i jego sprawiedliwości, a wszystko inne będzie wam dodane."? (Mateusza 6,33)

Każdy człowiek stawia sobie jakieś życiowe cele. Celem takim może być zgromadzenie określonego majątku, remont mieszkania, polepszenie stanu zdrowia, założenie rodziny. Dążenie do tych celów często wiąże się z cierpieniem i frustracją. Rzadko zdarza się, aby jakiś człowiek odczuwał całkowite spełnienie, bowiem zawsze można być bogatszym albo młodszym. Dlatego życie ludzie przepełnione jest ciągłą troską o to, czego nie mamy, oraz obawą przed przed utratą tego, co już posiadamy.

Jezus jednak radzi, aby nie skupiać się przesadnie na swoich osobistych celach, lecz czas życia dany przez Boga przeznaczyć na poszukiwanie Królestwa Bożego.

Czym jest Królestwo Boże?

Aby dobrze zrozumieć znaczenie powyższej wypowiedzi Pana Jezusa, musimy dowiedzieć się najpierw, czym jest Królestwo Boże?

Królestwo Boże to świat, w którym władzę bezpośrednio sprawuje sam Bóg. W świecie tym wypełnia się wola Boga oraz obowiązują Jego zasady. Już w Starym Testamencie Bóg wyrażał pragnienie, aby panować pośród swojego ludu. Niestety Żydzi często grzeszyli, odrzucając w ten sposób Bożą obecność i ściągając na siebie liczne nieszczęścia. W istocie odrzucali oni Królestwo Boże.

Kiedy nastanie Królestwo Boże?

Pomimo niewierności ludu Bożego prorocy Starego Testamentu zapewniali, że Królestwo Boże mimo wszystko nastanie, a zaprowadzi je namaszczony przez Boga Mesjasz. Mesjasz miał usunąć ze świata grzech oraz jego skutki, takie jak śmierć, choroby, cierpienie, wojny, a także zaprowadzić w pełni Boże Prawo. Chrześcijanie wierzą, że przepowiedzianym w Starym Testamencie Mesjaszem jest Pan Jezus Chrystus.

Zapytany przez faryzeuszów, kiedy przyjdzie królestwo Boże, odpowiedział: „Królestwo Boże nie przychodzi w sposób dostrzegalny. Nie będą mówili: «Jest tutaj», albo: «Jest tam». Królestwo Boże jest bowiem pośród was”. (Łukasza 17,20-21)

Słowa te oznaczają, że Jezus wskazał na swoją własną osobę jako na urzeczywistnienie się Bożej obietnicy o Królestwie. Jezus przebywając na świecie wskrzeszał umarłych, uzdrawiał chorych, głosił zasady postępowania zgodne z wolą Boga. W ten sposób ludzie mogli doświadczyć w Nim Królestwa Bożego. Chrześcijanie oczekują, że Chrystus powróci u kresu dziejów, aby ustanowić w pełni to, czego ludzie mogli zasmakować 2000 lat temu.

Jak szukać Królestwa Bożego?

Ponieważ Królestwo Boże objawiło się w Jezusie Chrystusie i przez Niego zostanie zaprowadzone u kresu dziejów, nie ma innego sposobu na poszukiwanie Królestwa, jak tylko poprzez wiarę w Pana Jezusa Chrystusa. Choć w pełni Królestwo Boże zostanie ustanowione w przyszłości, już teraz możemy w nim uczestniczyć, wierząc w Pana Jezusa i oddając mu całe nasze życie.

Oddanie Jezusowi życia, to znaczy powierzenie mu wszystkich marzeń, trosk i obaw, wbrew pozorom nie jest stratą, lecz zyskiem. Chrześcijanin, który wyraził zgodę, aby wola Pana Jezusa urzeczywistniła się w jego życiu w pełni, zyskuje w pierwszej kolejności pokój i radość, które będą towarzyszyć mu nawet wśród trosk życia codziennego.

Przynależąc do Królestwa Bożego dzięki Jezusowi już dzisiaj, należy pamiętać, aby wprowadzać w życie zasady Jego sprawiedliwości, to znaczy składać świadectwo, jak przestrzeganie Bożych raz wpływa korzystnie na nasze życie oraz życie ludzi wokół nas.

----------
Chcesz poznać Pismo Święte?
Bezpłatny kurs biblijny przez Internet: www.j1213.org

Chcesz zadać pytanie, na które odpowiemy na tym blogu?
Napisz: pytania@j1213.org

wtorek, 20 marca 2018

Co to znaczy "pójść do nieba"?

Pytanie: Co znaczą często słyszane słowa "Pójść do nieba" w odniesieniu do wierzących? Czy wierzący pójdą do nieba dosłownie?

Odpowiedź na powyższe pytanie jest złożona. Aby na nie odpowiedzieć, ustalmy kilka faktów, przede wszystkim ustalając, czym w istocie niebo jest.

Fakt 1: Biblia mówi o niebie oraz o raju.

W języku greckim, w którym został napisany Nowy Testament oraz najważniejszy, starożytny przekład Starego Testamentu na język grecki, znajdziemy dwa słowa: paradeisos, które najczęściej tłumaczy się jako "raj", oraz ouranos, które zazwyczaj tłumaczy się jako "niebo".

Fakt 2: Niebo jest miejscem, w którym przebywa Bóg.

W modlitwie "Ojcze nasz", której nauczył nas Pan Jezus, czytamy słowa: "Ojcze nasz, który jesteś w niebie..." (Mateusza 6,9) Oznacza to, że niebo jest miejscem, w którym przebywa Bóg. Jest to też miejsce, do którego wstąpił Pan Jezus po swoim zmartwychwstaniu. Czytamy bowiem, że Pan Jezus "podczas błogosławieństwa oddalił się od nich i został uniesiony do nieba." (Łukasza 24,51)

W Dziejach Apostolskich czytamy, że kamienowany Szczepan ujrzał Pana Jezusa:

Powiedział wówczas: „Widzę niebo otwarte i Syna Człowieczego stojącego po prawej stronie Boga”. (Dzieje 7,56)

Fakt 3: Adam i Ewa zostali umiejscowieni w raju ziemskim.

W Księdze Rodzaju czytamy, że Bóg po ulepieniu człowieka z gliny osadził go w ogrodzie Eden:

Pan Bóg zasadził ogród w Edenie, na Wschodzie, i umieścił tam człowieka, którego ulepił. (Rodzaju 2,8)

Tłumacze Septuaginty słowo "ogród" oddali po grecku jako "paradeisos", czyli "raj". Dlatego często mówimy o "rajskim Edenie". Bez wątpienia raj w Edenie znajdował się na Ziemi. Biblia mówi bowiem, że:

A z Edenu wypływała rzeka, która miała nawadniać ogród. Tam rozdzielała się na cztery rzeki. Pierwsza to Piszon, która opływa całą krainę Chawila, gdzie znajduje się złoto. A złoto tej krainy jest cenne. Jest tam również pachnąca żywica i czerwony kamień. Druga rzeka to Gichon. Opływa ona całą krainę Kusz. Trzecia rzeka zwie się Tygrys i płynie na Wschód od Asyrii. Czwarta rzeka to Eufrat. (Rodzaju 2,10-14)

A zatem raj w Edenie był umiejscowiony u źródeł rzek Tygrys i Eufrat, czyli na terenach Mezopotamii, obejmującej obecne tereny wschodniej Turcji, Iraku i Iranu.

Fakt 4: Duch i dusza zgładzonego złoczyńcy przebywa w raju z Jezusem.

Kiedy Chrystus konał na krzyżu, jeden ze złoczyńców zawieszonym na krzyżu obok opamiętał się przed śmiercią i nawrócił do Jezusa. Pan Jezus rzekł wówczas do niego ciekawe słowa: Odpowiedział mu: „Zapewniam cię: Dzisiaj ze Mną będziesz w raju”. (Łukasza 23,43) Nie może być tu jednak mowy o ziemskim raju, o którym czytamy w Księdze Rodzaju, gdyż na próżno szukać zbawionego złoczyńcy na terenie państw Bliskiego Wschodu. Musi on zatem, podobnie jak Pan Jezus Chrystus, przebywać w rzeczywistości pozaziemskiej. A zatem na pewnym etapie raj przestał być kojarzony wyłącznie z rajem ziemskim i stał się synonimem nieba, czyli miejsca, w którym przebywa Bóg.

Fakt 5: Również zmartwychwstałe ciała trafią do nieba.

Powiedzieliśmy, że duch i dusza zbawionego człowieka przebywa od chwili śmierci z Bogiem w raju, który w Nowym Testamencie stał się synonimem nieba. Wiemy również, że u kresu dziejów nastąpi zmartwychwstanie ciał. Czy Bóg wówczas odtworzy ziemski raj i umiejscowi w nim wszystkich zmartwychwstałych, czy też zabierze ciała do miejsca, w którym sam przebywa. Wydaje się, że odpowiedzi udzielił Apostoł Paweł w jednym ze swoich listów:

Nie chcemy, bracia, byście nie wiedzieli o losie tych, którzy umierają. Nie smućcie się zatem, jak inni, którzy nie mają nadziei. Jeżeli bowiem wierzymy, że Jezus umarł i zmartwychwstał, to wraz z Nim Bóg przywróci do życia także tych, którzy zasnęli zjednoczeni z Jezusem. To wam głosimy jako słowo Pańskie: my, którzy nadal żyjemy pozostawieni do przyjścia Pana, nie wyprzedzimy tych, którzy zasnęli.16Bowiem sam Pan zstąpi z nieba na wezwanie, na głos archanioła i dźwięk trąby Bożej. Wówczas ci, którzy umarli w Chrystusie, powstaną pierwsi. Potem my, pozostawieni przy życiu, wraz z nimi będziemy porwani w obłoki, w powietrze, na spotkanie Pana. I tak zostaniemy z Panem na zawsze. Tymi słowami pocieszajcie jedni drugich. (1 Tesaloniczan 4,13-18)

Ze słów tych wynika, że zmartwychwstali nie zostaną pozostawieni na ziemi, lecz uniesieni do nieba.

Wniosek: "Pójść do nieba" oznacza pójść do miejsca, gdzie przebywa Bóg. Z Pisma wynika, że jest to przestrzeń pozaziemska. Nie znaczy to wcale, że chodzi o błękit nieba nad naszymi głowami. Niebo należy rozumieć jako wymiar odmienny od naszej rzeczywistości. Rzeczywistość ta z pewnością będzie wspaniała. Biblia mówi bowiem o przestrzeni, której namiastki nie zaznał żaden żyjący:

Napisano bowiem: czego oko nie widziało ani ucho nie słyszało, w serce człowieka nie wstąpiło, to przygotował Bóg tym, którzy Go miłują. (1 Koryntian 2,9)

Do nieba tuż po śmierci najpierw trafia duch i dusza człowieka zbawionego. U kresu dziejów, gdy zmartwychwstaną nasze ciała, znajdzie się tam również owo ciało.

----------
Chcesz poznać Pismo Święte?
Bezpłatny kurs biblijny przez Internet: www.j1213.org

Chcesz zadać pytanie, na które odpowiemy na tym blogu?
Napisz: pytania@j1213.org

środa, 14 lutego 2018

Czy możemy modlić się do Jezusa?

Jola pyta: Czy należy się modlić do Jezusa?

W Ewangelii według Mateusza Pan Jezus uczył nas, jak się modlić (Mateusza 6,9). Tekst przykładowej modlitwy rozpoczął wówczas od słów:

Ojcze nasz, który jesteś w niebie...

Czy oznacza to, że chrześcijanie mogą się modlić tylko do Boga Ojca? Czy wolno nam wznosić modlitwę również do Pana Jezusa?

Aby odpowiedzieć na to pytanie, najlepiej poszukać w Piśmie Świętym przykładów modlitw różnych osób, aby sprawdzić, do kogo oni się modlili. Już na pierwszy rzut oka widać, że pierwsi chrześcijanie modlili się nie do tylko do Ojca, ale również do Syna. Przykładem może być modlitwa diakona Szczepana, który kamienowany modlił się do Jezusa:

Kamienowali Szczepana, który modlił się: „Panie Jezu! Przyjmij mego ducha”. Padając na kolana, zawołał głośno: „Panie, nie obciążaj ich tym grzechem!”. Po tych słowach skonał. (Dzieje 7,59-60)

Kolejnym przykładem jest modlitwa wzniesiona przez Apostoła Jana w Apokalipsie:

Przyjdź, Panie Jezu! (Apokalipsa 22,20)

Jak widać, możemy bez przeszkód wznosić modlitwy zarówno do Boga Ojca jak i do Pana Jezusa.

Panu Jezusowi możemy nie tylko przedkładać prośby, ale również Go uwielbiać i adorować w modlitwie. Sam na ten temat wypowiedział się w taki oto sposób:

Ojciec bowiem nie osądza nikogo, lecz całą władzę sądzenia przekazał Synowi, aby wszyscy oddawali taką cześć Synowi, jaką oddają Ojcu. Kto nie czci Syna, ten nie czci także Ojca, który Go posłał. (Jana 5,22-23)

----------
Chcesz poznać Pismo Święte?
Bezpłatny kurs biblijny przez Internet: www.j1213.org

Chcesz zadać pytanie, na które odpowiemy na tym blogu?
Napisz: pytania@j1213.org


wtorek, 13 lutego 2018

Na czym polega gniew Boży?

Pytanie: Co to jest i na czym polega gniew Boży?

Czytając Pismo Święte natrafiamy na wiele fragmentów zapewniających nas o miłości Boga do ludzi. Niestety zdarzają się również wersety o brzmieniu mniej przyjemnym dla naszych uszu. Jednym z nich jest ten:

Natomiast gniew Boga z nieba objawia się przeciw wszelkiej bezbożności i niesprawiedliwości tych ludzi, którzy niesprawiedliwością krępują prawdę. (Rzymian 1,18)

Przyznam szczerze, że na początku swojej chrześcijańskiej drogi raziły mnie tego typu stwierdzenia. Sądziłem, że takie uczucie jak gniew nie przystoi świętemu Bogu. Nie przystoi Mu tym bardziej, że sam zakazał gniewu, uznając go za grzech:

A Ja wam mówię, że każdy, kto się gniewa na swego brata, będzie osądzony. (Mateusza 5,22)

Czyżby Bóg gniewając się łamał ustanowione przez siebie przykazanie?

Myliłem się wówczas głównie z tego powodu, że nie rozumiałem dokładnie, czym w istocie jest gniew Boży i jakie są jego skutki, a także ponieważ nie znałem jeszcze różnicy między gniewem Bożym a gniewem ludzkim.

Gniew ludzki

Jedyny gniew, jaki znałem, jaki był bliski mojemu sercu, to gniew, który sam odczuwałem lub którego byłem obiektem. Znałem więc wyłącznie gniew własny, ludzki, na wskroś grzeszny. Gniew taki zawsze był negatywny, destrukcyjny i nigdy nie wynikało z niego żadne dobro.

Jako człowiek potrafiłem się gniewać z błahych powodów, a nawet bez żadnego uzasadnienia. Często wpadałem w gniew na przykład dlatego, że spóźniał się autobus lub coś nie układało się po mojej myśli.

W Biblii zaś opisane są przypadki gniewu ludzi, którzy doświadczali tego uczucia nawet w reakcji na dobro, którego byli świadkami! (Mateusza 12,9-14)

Gniew Boży

Gniew Boży nie jest podobny do gniewu ludzkiego w żadnym wymiarze. Jeśli chodzi o gniew Boga to inna jest zarówno jego przyczyna, jak i skutek. Bóg nie gniewa się bez powodu ani z błahych powodów. Gniew Boga zawsze jest wyrazem Jego sprzeciwu wobec zła.

Bóg sprzeciwia się pijanemu kierowcy, który potrącił małą dziewczynkę na pasach - pała wówczas trawiącym gniewem. Bóg sprzeciwia się młodzieńcowi, który ubliża swoim rodzicom - nad takim ciąży gniew Boży. Bóg sprzeciwia się stanowczo pracodawcy, który nie wypłaca pracownikom należnego wynagrodzenia - kto tak czyni spotka się z gniewem Boga.

Jak już zostało powiedziane, inny jest także skutek gniewu Bożego. O ile gniew ludzki był bezsensowny, destrukcyjny i wyniszczający, o tyle gniew Boga prowadzi ku dobremu. Jego celem jest bowiem wlanie w serce człowieka grzeszącego strachu przed Bogiem, a strach ten zwany bojaźnią Bożą ma za zadanie zawrócić grzesznika z drogi grzechu i skierować go na drogę wiary, pokuty i nawrócenia.

Rozumiejąc zatem dokładnie, czym jest gniew Boga, czy moglibyśmy zaakceptować Boga, w którym to uczucie nie występuje? Innymi słowy, czy bliski byłby naszemu sercu Bóg, który nie sprzeciwia się pijanym kierowcom, nieuczciwym pracodawcom i każdemu, kto krzywdzi drugiego człowieka? Nie! Taki Bóg byłby nie do zaakceptowania.

Skoro Bóg jest doskonały, muszą być w nim obecne stale dwie cechy: gniew jako wyraz Jego sprzeciwu wobec zła oraz miłość jako wyraz Jego troski o dobro czyniącego zło. Jako że gniew Boga prowadzi ku dobremu, w istocie jest przejawem Jego miłości.

Mówienie o Bogu wyłącznie miłosiernym, z pominięciem aspektu Jego gniewu, jest malowaniem karykatury Boga. Karykatura to obraz wykrzywiony i niepełny: pomniejszający jedne elementy i uwypuklający w nienaturalny sposób inne. Prawdziwy obraz natomiast jest zrównoważony i kompleksowy.

Pokładajmy zatem nadzieję w miłosierdziu Boga, a Jego święty gniew niech motywuje nas zawsze do powrotu na właściwą drogę.

----------
Chcesz poznać Pismo Święte?
Bezpłatny kurs biblijny przez Internet: www.j1213.org

Chcesz zadać pytanie, na które odpowiemy na tym blogu?
Napisz: pytania@j1213.org


sobota, 10 lutego 2018

Kiedy otrzymuje się Ducha Świętego?

Jola pyta: Kiedy otrzymuje się Ducha Świętego?

Duch Święty jest Osobą, która wraz z Ojcem i Synem odbiera uwielbienie i cześć jako Jeden Bóg. Duch Święty istniał i działał od zawsze, między innymi brał udział w stwarzaniu świata (Rodzaju 1,2). Jednak jeszcze w Starym Testamencie Bóg obiecał, że tenże Duch Święty zostanie zaszczepiony każdemu wierzącemu człowiekowi. O wylaniu Ducha Świętego na ludzi możemy przeczytać między innymi w Księdze Joela:

A po tym wszystkim wyleję mojego Ducha na każde stworzenie. Będą prorokować wasi synowie i wasze córki, starcy wasi będą mieli sny, a młodzieńcy – widzenia. Także na sługi i służebnice w tych dniach wyleję mojego Ducha. (Joela 3,1-2)

Obietnicę tę potwierdził również ostatni prorok Starego Testamentu - Jan Chrzciciel:

Ja was chrzczę wodą, abyście się nawrócili. Ten jednak, który po mnie przychodzi, jest potężniejszy ode mnie, a ja nie jestem godny nosić Mu sandałów. On będzie was chrzcił Duchem Świętym i ogniem. (Mateusza 3,11)

A także Pan Jezus Chrystus:

Nie opuszczajcie Jerozolimy, ale oczekujcie spełnienia się obietnicy Ojca, o której wam mówiłem: Jan chrzcił wodą, wy zaś wkrótce zostaniecie ochrzczeni Duchem Świętym. (Dzieje 1,4-5)

W jaki sposób obietnica ta może wypełnić się w naszym życiu? Obietnica ta wypełnia się po tym, jak uwierzymy w Pana Jezusa Chrystusa. W rozmowie z żydowskim młodzieńcem Pan Jezus powiedział:

Jezus mu odrzekł: „Uroczyście zapewniam cię: Jeśli ktoś nie narodzi się z wody i Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego.Co urodziło się z ciała, pozostanie cielesne, natomiast co zrodziło się z Ducha, jest duchowe. Nie dziw się, że ci oznajmiłem: Trzeba, abyście narodzili się na nowo. Wiatr wieje, gdzie chce, i nie wiesz, skąd przychodzi oraz dokąd zmierza, słyszysz tylko jego szum. Tak też jest z każdym, który zrodził się z Ducha”. Wówczas Nikodem zapytał: „Jak to jest możliwe?”. Jezus mu odpowiedział: „Nie wiesz tego, mimo że jesteś nauczycielem Izraela? Uroczyście zapewniam cię: Głosimy to, co wiemy, i dajemy świadectwo o tym, co zobaczyliśmy, jednak nie przyjmujecie naszego świadectwa. Jeśli uczyłem was o tym, co ziemskie, a nie uwierzyliście, to jak uwierzycie, gdy będę was uczył o tym, co pochodzi z nieba? A nikt nie wstąpił do nieba poza Tym, który z niego przybył – Synem Człowieczym. Podobnie jak Mojżesz na pustyni wywyższył węża, tak też jest konieczne wywyższenie Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne. Tak bardzo bowiem Bóg umiłował świat, że dał swojego jednorodzonego Syna, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, lecz miał życie wieczne. (Jana 3,5-16)

Każdego, bez wyjątku, człowieka, który uwierzy w Pana Jezusa Bóg chrzci Duchem Świętym. Dlatego Apostoł Paweł pisząc do wspólnoty chrześcijańskiej w Koryncie, mówi z przekonaniem, że wszyscy jesteśmy napełnieni Duchem:

W jednym Duchu wszyscy zostaliśmy ochrzczeni, by stanowić jedno ciało: Żydzi i Grecy, niewolnicy i wolni. Wszyscy zostaliśmy też napełnieni jednym Duchem. (1 Koryntian 12,13)

Przy okazji dowiedzieliśmy się od Apostoła, że jedną z konsekwencji chrztu w Duchu Świętym jest włączenie wierzącego do ciała Pana Jezusa, czyli do Kościoła.

W Nowym Testamencie czytamy w kilku miejscach o przypadkach, gdy Bóg z ważnych powodów postanowił odłożyć w czasie chrzest w Duchu Świętym w stosunku do momentu uwierzenia (np. Dzieje 8,14-17)

Duch Święty obecny w każdym chrześcijaninie, może w nim działać z różną mocą. Jedni chrześcijanie otwierają się na Ducha i pozwalają Mu działać bez skrępowania, inni zaś powstrzymują Ducha przez grzech lub z powodu marnej relacji z Jezusem. Dlatego Apostoł Paweł wzywa nas, abyśmy ciągle napełniali się Duchem: 

Nie upijajcie się winem, przez co dochodzi do rozwiązłości, lecz napełniajcie się Duchem. (Efezjan 5,18)

Napełnianie się Duchem Świętym polega na otwieraniu się na Niego i umożliwieniu Mu działanie w naszym życiu. Możemy napełniać się Duchem poprzez wyznawanie grzechów, czytanie Pisma Świętego, modlitwę oraz post.

Reasumując: Ducha Świętego otrzymują wszyscy chrześcijanie po uwierzeniu w Pana Jezusa Chrystusa. Przez całe życie jesteśmy jednak zobowiązani do napełniania się Duchem Świętym, aby mógł On działać w nas bez przeszkód.

----------
Chcesz poznać Pismo Święte?
Bezpłatny kurs biblijny przez Internet: www.j1213.org

Chcesz zadać pytanie, na które odpowiemy na tym blogu?
Napisz: pytania@j1213.org

sobota, 27 stycznia 2018

Jak znaleźć pocieszenie w Bogu

Pytanie: Jak znaleźć pociechę w Bogu?

Wszyscy ludzie, w tej liczbie również chrześcijanie, doznają od czasu do czasu zasmucenia. Zastanówmy się przez chwilę, na jaką pociechę możemy wówczas liczyć ze strony Boga.

Przeczytajmy krótki fragment z Księgi Izajasza:

Odkupieni przez PANA powrócą i przyjdą na Syjon z weselem. Niekończąca się radość będzie ich koroną. Ogarnie ich szczęście i radość, a udręka i smutek przeminą. Ja, właśnie Ja was pocieszam! (Izajasza 51,11-12)

Syjon to wzgórze w Jerozolimie, na którym Bóg ogłosił swoje przebywanie wśród ludu Bożego. W sensie przenośnym Syjon jest synonimem obecności Bożej. A zatem, zgodnie z proroctwem Izajasza, weselić będą się ci, którzy zbliżą się do Boga, niejako wejdą w Jego obecność.

Wniosek stąd płynie taki: aby być pocieszonym, trzeba być blisko Boga, trzeba się do Niego zbliżyć.

Jest jednak jeden problem. Człowiek obarczony grzechem nie może nawiązać jakiejkolwiek więzi z Bogiem. Najpierw musi się z Bogiem pojednać, to znaczy, Bóg musi go odkupić, czyli zapłacić za jego grzechy. Odkupienie jest możliwe tylko przez wiarę w Pana Jezusa. Kiedy jesteśmy już odkupieni, a więc nasze grzechy są wymazane i Bóg o nich nie pamięta, wówczas możemy zbliżyć się do Boga. Zbliżanie się do Boga i poznawanie Go to długi proces. Poznajemy Boga przez Jego Słowo zapisane w Piśmie Świętym, poprzez codzienną modlitwę do Niego, ale również przez doświadczanie różnych sytuacji w naszym życiu. W ten sposób zacieśniamy więź z nim. Im bliżej Boga jesteśmy, tym większy pokój i radość wypełnia nasze serce.

Pokój i radość pochodząca z nieba nie oznacza jednak braku jakichkolwiek trosk. Pamiętaj, że nawet Pan Jezus, który był pełen Ducha Świętego i stanowił jedno z Ojcem, zapłakał, gdy zmarł jego przyjaciel - Łazarz (Jana 11,35). Radość Boża nie polega więc na trwaniu w ciągłej euforii i święceniu nieustannych tryumfów. Pisze o tym między innymi Apostoł Piotr:

Umiłowani, nie dziwcie się, gdy znajdziecie się w ogniu próby, bo to nic nadzwyczajnego! Ale cieszcie się, uczestnicząc w cierpieniach Chrystusa, abyście mogli mieć tym większą radość, gdy się objawi Jego chwała. (1 Piotra 4,12-13)

Jak widzisz, przykre doświadczenia nie są, zgodnie ze słowami Piotra, niczym nadzwyczajnym. Mimo to przykrości te nie stanowią przeszkody, aby cieszyć się.

----------
Chcesz poznać Pismo Święte?
Bezpłatny kurs biblijny przez Internet: www.j1213.org

Chcesz zadać pytanie, na które odpowiemy na tym blogu?
Napisz: pytania@j1213.org

wtorek, 23 stycznia 2018

Na czym polega głoszenie Słowa Bożego?

Pytanie: Co to jest "ogłaszanie Słowa Bożego" w życiu swoim i innych?

Głoszenie Słowa Bożego jest czynnością, którą nakazał Pan Jezus swoim uczniom. Czynności tej pod żadnym pozorem nie wolno Kościołowi zaniedbywać. Inne posługi, nawet te dobre i pożyteczne, nie mogą przysłonić najważniejszego dzieła, jakim jest przekazywanie nauki Pana Jezusa innym:

Był to czas, gdy powiększała się liczba uczniów. Helleniści zaczęli narzekać na Hebrajczyków. Twierdzili, że ich wdowy są niesprawiedliwie traktowane podczas codziennej posługi. Wtedy Dwunastu zwołało zgromadzenie wszystkich uczniów i powiedziało: „Nie jest słuszne, abyśmy zaniedbywali głoszenie słowa Bożego, a zajmowali się obsługiwaniem stołów. Wybierzcie więc, bracia, siedmiu mężczyzn, cieszących się dobrą opinią, pełnych Ducha Świętego i mądrości! Im zlecimy to zadanie. My zaś poświęcimy się wyłącznie modlitwie i służbie słowa”. (Dzieje 6,1-4)

Na czym zatem polega owo "głoszenie Słowa Bożego", nazwane też "służbą Słowa"? Najlepiej ustalić to poprzez zaobserwowanie przykładów głoszenia Słowa Bożego. W Dziejach Apostolskich czytamy modlitwę Kościoła, zmówioną po pierwszych prześladowaniach chrześcijan:

A teraz popatrz, Panie, jak nam grożą! Pozwól nam, Twym sługom, odważnie głosić Twoje słowo. Wyciągnij swoją rękę, aby w imię Twojego świętego Sługi, Jezusa, dokonywały się uzdrowienia, znaki i cuda”. Po tej modlitwie zadrżało miejsce, na którym przebywali. Napełnił ich Duch Święty, a oni odważnie głosili słowo Boże. (Dzieje 4,29-31)

A zatem, aby dowiedzieć się, czym jest głoszenie Słowa Bożego należy przeczytać przemówienia apostołów, które wygłosili oni do zainteresowanych. Przede wszystkim należy zaznaczyć, że głoszenie Słowa Bożego to nie jakikolwiek mówienie o Bogu, lecz przepowiadanie go w mocy Ducha Świętego. Pismo mówi bowiem, że gdy "napełnił ich Duch Święty, [...] oni odważnie głosili słowo Boże."

Głoszenie apostołów obejmowało wskazywanie drogi do zbawienia oraz pouczanie w sprawach wiary i pobożnego życia. Głoszenie Słowa Bożego polega zatem na nauczaniu innych całego depozytu wiary, który pozostawił nam Pan Jezus Chrystus, a który jest zawarty w Piśmie Świętym. Jest to więc wypełnianie polecenia Chrystusa, który wypowiedział słowa:

Idźcie więc i pozyskujcie uczniów we wszystkich narodach! Udzielajcie im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego! Nauczajcie ich, aby zachowywali wszystko, co wam nakazałem. (Mateusza 28,19-20)

----------
Chcesz poznać Pismo Święte?
Bezpłatny kurs biblijny przez Internet: www.j1213.org

Chcesz zadać pytanie, na które odpowiemy na tym blogu?
Napisz: pytania@j1213.org